قرین .....

این وبلاگ بیشتر در خصوص مسائل و مشکلات شهر خرمشهر و بمنطور ایجاد ارتباط مستقیم با دوستان خرمشهری و خرمشهر دوستان در سراسر میهن اسلامی و هفکری و همیاری جهت ارائه راه حل ها و راهکارها ی مفید و انعکاس کاستیها و محرومیتها به مسئولین ذیربط و نهایتا کمک به مردم مظلوم و محروم اما شریف و سرافراز خرمشهر  و همچنین ارائه اشعار و مقالات ادبی و انجام کارهای فرهنگی و ادبی به دو زبان فارسی  و عربی راه اندازی شده است . از همه دوستان و همشهریان ادب و فرهنگ دوست  (چه ساکن و چه غیر ساکن در خرمشهر ) که خواستار تبادل فرهنگی و  آبادانی و توسعه و رونق خرمشهر و رسیدن به جایگاه وقعی خود هستند در خواست مینمایم با ارائه و ارسال نظرات و مقالات علمی و ادبی و اشعار خود ما را در این امر مهم یاری فرمایند .با تشکر و سپاس فراوان .  یاسین بچاری


قرین در لغت به معنای همدم و یار , دوست , همسر , مصاحب و نزدیک است  . حضرت محمد (ص) در حدیثی فرموده است  :  لابد من قرین یدفن معک و هو حی و تدفن معه و انت میت  ان کان کریما اکرمک و ان کان لئیما اسملک و ذلک القرین هو عملک فاصلحه ما استطعت .
یعنی اینکه بی شک یک همدم و یاری در حالیکه زنده است با تو در قبر دفن خواهد شد  و تو با او دفن خواهی شد در حالیکه  مرده ای  و این یار و همدم همان اعمال و کردار شماست (در طول زندگیتان ) پس اگر این یار کریم و صالح است شما را هم اکرام خواهد کرد و اما اگر لئیم و پست است شما را آزار و اذیت خواهد کرد لذا همه اعمال و کردارمان در دنیا با ید صالح و نیک باشد منجمله مطالبی که در وبلاگ خواهیم نوشت به نوعی از اعمال ما قلمداد شده و در مورد آن مواخذه خواهیم شد مولانا جلال الدین بلخی در دفتر پنجم مثنوی معنوی این حدیث و چگونکی آموختن کار خوب و صالح را به شکل بسیار شیرین و زیبایی در قالب شعر بازگو کرده است :
پس پیمبر گفت : بهر این طریق  / با وفاتر از عمل نبود رفیق
گر بود نیکو ابد یارت شود   /  وربود بد در لحد مارت شود
این عمل وین کسب در راه سداد  /     کی توان کرد ای پدر بی اوستاد؟
دون ترین کسبی که در عالم رود   /   هیچ بی ارشاد استادی بود ؟
اولش علم است آن گاهی عمل   / تا دهد بر ‘ بعد مهلت یا اجل
استعینوا فی الحرف یا ذالنهی      /     من کریم صالح من اهلها
اطلب الدر اخی وسط الصدف        /   والطلب الفن من ارباب الحرف
ان رایتم ناصحین انصفوا               /   بادروا التعلیم لا تستنکفوا
در دباغی گر خلق پوشید مرد       /خوجگی را آن کم نکرد
وقت دم آهنگر ار پوشید دلق        / احتشام او نشد کم پیش خلق
پس لباس کبر بیرون کن زتن         /  ملبس ذل پوش در آموختن
علم آموزی طریقش قولی است      / حرفت آموزی طریقش فعلی است
......